*

Knosti de Platenwasser

  • ******
  • 2075
  • Geluid: de meest overschatte eigenschap van muziek
    • ReadScapeS
Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Gepost op: 27 april 2012, 14:21:35 »
Forumlid Jerry en ik kennen elkaar sinds 1988. In die tijd bevonden we ons aan weerskanten van dezelfde toonbank. Hoewel... in de Bossche hifiwinkel waar ik toen werkzaam was, hield ik me feitelijk niet echt bezig met verkoopwerkzaamheden, maar met het voorbereiden van demo's in de luisterruimte van de winkel, of bij de klant thuis. Kortom, mijn hobby was toen mijn werk, want het spelen met de opstelling van de luidsprekers, om zo het maximaal haalbare weergaveresultaat te bekomen, is altijd al een sport geweest. En gaandeweg bleken er ook nog andere randvoorwaarden te zijn, die zeer bepalend zijn voor de kwaliteit van de weergave.

Of Jerry nu een echte klant was of niet, is me toen nooit helemaal duidelijk geworden. Ik bedoel, hij was er best regelmatig, dronk dan koffie (of iets anders) mee met de mannen van de winkel, en bleek over verbazend veel parate technische kennis te beschikken, waarover hij graag vertelde, maar op meer dan het kopen van een rca-connector of zoiets heb ik 'm nooit kunnen betrappen... Hij bleek ook over kennis te beschikken die overeenkwam met mijn eigen werk van het voorbereiden van demo's. Op het vlak van electrotechniek kon (en kan) ik hem niet volgen, om de eenvoudige reden dat ik er geen verstand van heb. Op het vlak van het optimaliseren van de fysieke aspecten van de geluidsinstallatie konden we echter bijzonder goed ervaringen uitwisselen! Jerry bleek, net als ikzelf, een verleden te hebben op het gebied van luidsprekerbouw. Ik bouwde zelf ooit (tussen 1979 en 1987) 45 paar luidsprekers, voornamelijk nagebouwde ontwerpen. en leerde hiervan dat de luidsprekeropstelling -- dat is inclusief de locatie van de luisterplaats zelf -- van doorslaggevende betekenis is voor de weergavekwaliteit. En dat die opstelling alles kan maken of breken... In die tijd was ik zelf thuis bezig om in de woonkamer het audionirvana na te streven, met een Scylla 80S versterker, een Marantz CD-80 en mijn droomluidspreker, de Elipson 1303. Ik herinner me goed dat Jerry en ik veel ervaringen uitwisselden, en dat ik nogal wat van zijn tips in praktische zin kon toepassen. In die tijd was er nog geen niet zo'n uitgesproken onderscheid tussen voodoo en niet-voodoo in de audio. Je deed gewoon wat je meende dat juist was, en keek dan of het werkte of niet. De ratio wrong zich er nog niet tussen; het ervaringsleren deed zijn werk en onbevangenheid was gemakkelijker te handhaven, omdat het internet nog niet bestond.

Nu dacht ik dat ik in die tijd ver ging. En in zekere zin was dat ook wel zo, want de woonkamer stond -- net als nu -- in het teken van muziekweergave. Eerst de optimale locatie voor de speakers, en dan de rest van de inrichting daar omheen. Maar wel gingen altijd de esthetische vereisten hand in hand met audiofiele noden. Uit Jerry's verhalen van toen begreep ik dat voor hem de weergave volledig voorrang kreeg, ongeacht esthetische overwegingen. Toen in 1990 mijn werk bij deze hifi-winkel erop zat, liep ik in de praktijk op tegen de uitdagingen van akoestiek -- naast opstelling de tweede peiler waarop kwaliteitsweergave rust. Ik was erachter gekomen dat de optimale opstelling alleen niet zaligmakend kon zijn, wanneer dat toen nog vage begrip van "de akoestiek" niet ook in orde was. Maar in die tijd was er niemand die mij als particuliere muziekliefhebber kon helpen met het aanpakken van de akoestiek. Hoewel ik dicht bij het vuur zat, door het werk in de winkel, was er in het wereldje niemand die er ook maar iets meer vanaf leek te weten dan het eierdozenniveau. Nou ja... never mind... ik was in de gelegenheid om een kleine dedicated luisterruimte in te gaan richten en experimenteerde daar enkele jaren met akoestiek in de praktijk, terwijl ik tegelijkertijd de theorie bestudeerde. Na het winkelwerk verloor ik Jerry uit het oog, alhoewel ik bij het terugdenken aan die leuke tijd dat ik in de winkel werkte wel altijd Jerry daarbij rekende. De komische en de serieuze noot, en dat tegelijkertijd! Een pionier, onderzoeker en een vooroordeelloos voorvechter van de toepassing van datgene wat anderen bij voorbaat verwierpen of, dommer nog, belachelijk maakten. Ik voelde een zekere sympathie voor Jerry, op grond van een zekere gelijkenis: ook ik werd in het begin nogal eens uitgelachen vanwege mijn nadruk op akoestiek en opstelling, in een wereld die nog geregeerd werd door schaamteloze dozenschuiverij en het denkbeeld dat meer controle in een eindversterker ook akoestische problemen zou kunnen oplossen, en meer van dat soort commercieel 'inzicht'.

Het zal ergens rond 2005 geweest zijn dat ik via een of ander forum hoorde dat Jerry nog steeds actief was. Hoe het precies kwam weet ik niet, maar we mailden elkaar een beetje en spraken in principe af dat hij eens mijn luisterzolder zou bezoeken. Het is er toch niet van gekomen toen... en weer twee jaar later kwam ik Jerry tegen bij H.v.Liempd thuis, die ons voor een luistersessie had uitgenodigd. Een leuk weerzien, en het leek erop dat Jerry nog niet veel was veranderd... Hij bleek ook over een dedicated muziekruimte te beschikken. Daarin deed ie allerlei dingen die eigenlijk niet moesten mogen en kunnen, zoals het inbouwen van een dipolaire luidspreker (electrostaat) in een (open) kast. Verder bleek hij het dempen van een ruimte tot kunst te hebben verheven. Ook toen maakten we een principe-afspraak om eens wederzijds te gaan luisteren, maar door allerlei persoonlijke omstandigheden is ook dat er nooit van gekomen.

Tot recentelijk dus, toen ik mijn topic over het upgraden van de scheidingsfilters van mijn Apogee luidsprekers opende (zie http://forum.audiofreaks.nl/index.php?topic=26463.0).
Naar aanleiding hiervan nodigde Jerry mij uit om eens bij hem langs te komen voor een luistersessie, en dat heeft dan gisterenmiddag plaatsgevonden.
Jerry's muziekruimte heeft een welhaast mythische en ook een mystieke status gekregen, als ik afga op de verhalen die hierover de ronde doen op met name het blauwe forum (jaja, ook daar weet men mythes te voeden en mystiek te cultiveren!). Er is echter één gemeenschappelijke factor in die verhalen: eenieder die daar muziek heeft beluisterd is diep onder de indruk. Sommigen belanden na afloop zelfs in een audiofiele identiteitscrisis, vanwege het enorme kwaliteitscontrast met hun eigen muzikale thuissituatie. Een beetje herkenbaar is dat wel voor me. Ooit was ik ook in staat om in mijn akoestisch geoptimaliseerde muziekruimte op zolder een muzikaal plaatje tevoorschijn te toveren, waarvan de meeste muziekliefhebbers die het hoorden danig onder de indruk waren. En dat is ook wel logisch, want datgene wat je in een dedicated muziekruimte kunt doen staat niet in verhouding tot dat wat doorgaans in een woonkamer mogelijk is.

Hoe dan ook, dit is wat er gistermiddag gebeurde bij Jerry...
Aankomstmelding ten huize van Jerry dient te geschieden middels kloppen. Ik begreep dat de bel al enkele jaren niet functioneert. Een interessant detail, aangezien Jerry zo ongeveer alles waar electriciteit doorheen loopt lijkt te kunnen repareren... De ontvangst in de keuken was hartelijk en net zoals vroeger bleken er ineens 1001 dingen te bespreken. Ik heb nog maar even op het gemoed van Jerry ingewerkt, door zielig te doen over mijn Marantz SA-1, en natuurlijk wil Jerry er wel naar kijken als het Sander uiteindelijk niet zou lukken om de oorzaak van het inleesprobleem te traceren. Er werd me door Jerry echter een mooie Denon DCD-2560 in het vooruitzicht gesteld om straks voor onbepaalde tijd mee naar huis te nemen, na afloop van de luistermiddag... Wow! Eindelijk weer een echte cd-speler in huis dus, als ik hier straks weer muziek kan spelen.

Na thee en koek moest ik mee naar de dedicated muziekruimte... Dat is in dit geval een volledig omgebouwde woonkamer. Omgebouwd tot wat je een luistergrot zou kunnen noemen. Overal in de ruimte is demping aangebracht -- vloer, plafond en wanden zijn ermee bedekt en het is meteen duidelijk dat we hier in akoestische zin met een overgedempte ruimte te maken hebben. Blijkbaar is die demping nog niet afdoende, want ook de luisterstoel zelf is een geval apart, qua demping. Ik moet bekennen dat ik nog nooit zoiets had gezien in de praktijk. De stoel zelf is geplaatst in een tent, eveneens sterk gedempt en opgebouwd uit dempende materialen. Je kunt niet gaan staan in die tent; je moet op de stoel gaan zitten en dan zit je tegen een voorhang aan te kijken die ongeveer tot op kinhoogte komt. De ruimte is donker gehouden en er is geen enkele visuele of andere zintuiglijke afleiding wanneer je eenmaal in de luisterstoel bent gaan zitten. De luidsprekers staan vrij dichtbij. Ik schat dat de afstand tot de luidsprekers vanaf de luisterplaats tussen 2 en 2,5 meter is. De luidsprekers zijn van het dynamische type -- de electrostaten blijken te zijn verkocht. Er staat nu een driewegsysteem, bestaande uit een baskast met één zichtbare woofer van, ik denk, 25cm. Er zit nog een tweede woofer verborgen in de gesloten kast, waardoor het een compound-systeem is. Bovenop de baskast staat een losse topkast met een conus middentoner en een dometweeter. De topkast is ook ernstig ingepakt met dempmateriaal. Dan staat er nog een geluidsinstallatie, bestaande uit een Denon DCD-3560 cd-speler die is aangesloten op een passieve volumeregelaar via een van de allervreemdste interlinks die ik ooit mocht aanschouwen. Begrijp me niet verkeerd: dit is geen exotische interlink in de zin van prijs, tenminste... dat denk ik toch. De interlink is vreemd, omdat er haakse plugjes van 35 eurocent zijn gesoldeerd aan een dropveter-kabel die van plakbandjes aan elkaar lijkt te hangen. De volumeregelaar stuurt het signaal door naar twee klassieke eindversterkers: een stereo "Son of Ampzilla", die ergens uit de jaren zeventig vorige eeuw komt, en bedoeld om midden en hoog aan te sturen, en een stereo Proton uit de jaren 80, die het laag aanstuurt. Ik heb geen idee via wat voor luidsprekerkabels dit gebeurt, maar kan me er iets bij voorstellen op basis van de interlink...

Kortom, wanneer je je louter door de visuele aspecten laat leiden zou je bevangen kunnen worden door scepsis -- misschien zelfs door een soort "aaaach.. gottog" gevoel. Nu ken ik Jerry goed genoeg om dat gevoel niet van toepassing te laten zijn. Bovendien, ik schreef het al, was deze luistergrot al omgeven door mythische verhalen van voorgangers die op deze zelfde stoel in de tent hadden plaatsgenomen, en ik was voorbereid op alles-en-niets.
Jerry schotelde me een zestal stukken muziek voor, maar ik had aanvankelijk niet meer dan de helft van het eerste muziekstuk nodig om te beseffen dat we hier wel met iets bijzonders te maken hebben. De rest van de luistersessie heb ik me zoveel mogelijk ontspannen (wat niet zo moeilijk is in een tent) en de muziek over me heen laten komen. Het is lang geleden sinds ik een dergelijke muziekervaring heb ondergaan. Het zal ergens in 2007 zijn geweest, op mijn eigen luisterzolder. Want dat is waar het me sterk aan deed denken bij Jerry. Ik zou de weergave als 'confronterend intiem' willen omschrijven -- een kwaliteit die ik zelf graag zoek en beleef. Er is geen ontsnappen aan, aan deze weergave. Toch is dat een positieve aanduiding, want het luistert bijzonder gemakkelijk en aangenaam. De hersenen hoeven weinig of niets in te vullen of te corrigeren. Alles klopt, en dat maakt luisteren tot een ontspannende aangelegenheid waarin je -- als je dat zelf tenminste kunt -- snel en diep kunt wegzinken om je te laten meevoeren door de inhoud van de opname. Want inhoud krijg je wel om de oren geslingerd, kan ik je zeggen... Elke opname wordt neergezet met alles erop en eraan, en dit zonder enige moeite, noch van hardware-zijde, noch van de zijde van de luisteraar. De inkijk in drie dimensies is fenomenaal en correct. Klankmatig zijn er geen opvallende kenmerken -- de klank als geheel is juist, in balans en in verhouding. Er is niet de neiging om laag, midden en hoog afzonderlijk te beoordelen, althans niet als je je gewoon laat meevoeren door de muzikale boodschap zelf.

De ruimtelijkheid van de weergave is een verhaal apart. Het doet me denken aan een compleet landschap dat op een rijstkorrel is geschilderd. De schaal is klein (rijstkorrel), maar de detaillering van het landschap in die kleinheid is magnifiek! Zodra je de ogen sluit valt elke schaalverhouding weg (want het zijn de ogen die je op dat punt laten weten dat het beeld klein is), en wordt je bestookt met een ruimtebeeld dat confronterend scherp is en confronterend nabij komt. Dat dit op een manier gebeurt die sommige mensen aan een koptelefoon doet denken kan ik wel begrijpen, maar dit alles speelt zich bij Jerry niet af IN het hoofd, zoals bij een hoofdtelefoon het geval is, en mij altijd een ongemakkelijk gevoel geeft, hoe goed die koptelefoon ook is. Nee, deze weergave is volledig geëxternaliseerd en, zoals gezegd, confronterend en intiem. In relatieve zin mis ik geen enkel detail en aanknopingspunt over de opnameruimte en alles wordt met minutieuze gelaagdheid in drie dimensies neergezet. Het is het soort weergave waar ik persoonlijk erg van kan houden en wat ik ook zelf nastreef. Ik realiseer me echter dat dit in mijn eigen woonsituatie waarschijnlijk niet zal gaan lukken, omdat ik niet van zins ben om de rol van de kamer volledig te neutraliseren door toepassing van extreem veel absorptie. Maar de luistersessie bij Jerry heeft me wel weer laten horen waar mijn eigen voorkeur naar uitgaat en hoe mijn eigen referentie op dat punt kan klinken. Op grond van mijn relaas zou je kunnen denken dat ik geconfronteerd werd met de ultieme weergave en ruimtelijkheid en dat is in feite ook zo. Ik kan me goed voorstellen dat er voor Jerry niets meer te wensen overblijft, en mocht dat wel zo zijn, dan hebben we het daar niet over gehad. Vanuit mijn eigen en -- al zeg ik het zelf -- niet geringe referentiekader, kan ik wel zeggen dat de weergave bij Jerry op eenzame hoogte (en breedte en diepte) staat, en dat het een van die zeldzame plekken in Nederland en België is waar je op geëxternaliseerde wijze zo diep en confronterend in de muziek kunt afdalen. Zoiets kom je niet vaak tegen; nou ja... IK kom het niet zo vaak tegen...

Tegelijkertijd heb ik met Jerry enkele kanttekeningen gedeeld, die ik nu ook -- na een dagje evalueren -- zal delen. Kanttekeningen zoals deze hebben weinig met kritiek te maken, maar des te meer met eigen voorkeur en ook met de beperkingen van het systeem zelf waarnaar ik luisterde. Want het heeft enige beperkingen, althans, in mijn beleving.
Het eerste wat me opviel was dat de laagweergave minder los, gemakkelijk en transparant is als de weergave van midden en hoog. Kan het zijn dat dit komt omdat het laag zijn eigen, geheel andere versterker had dan het midden en hoog? Ik weet het niet, maar ik hoorde wel dat het laag niet zo gemakkelijk werd neergezet als midden en hoog. Ook vond ik de laagweergave niet heel diep gaan, ondanks dat Jerry me liet weten dat het toch tot 30Hz ging. Mijn Apogees doen 25Hz nog en het zou kunnen zijn dat die 5Hz lager net het verschil is tussen een meer lichamelijke impact van het laag. Het had van mij wel wat krachtiger mogen zijn, bedoel ik eigenlijk te zeggen, en dit heeft dan niet zozeer met laag-gaan te maken maar met impact. Het kan zijn dat hier de keerzijde van overmatige demping hoorbaar is. Hoe dan ook, de laagweergave vond ik klankmatig wel zeer goed en zonder storende resonanties, maar kon me niet geheel overtuigen op het punt van gemak en losheid. Net niet naadloos verenigd met midden en hoog -- wat ik al zeg, een keerzijde wellicht van dual-amping met totaal verschillende eindversterkers? Het is ook zo dat het hier om een gesloten kastsysteem gaat, terwijl mijn eigen referentie die van een dipolair en kastloos membraan is, dat in mijn beleving onovertroffen is voor laagweergave. Zeker op het punt van snelheid en doorzicht, en dat zijn ook de bijzonder sterke kanten in Jerry's mid en hoog, maar wat mij betreft net niet in het laag...

De tweede kanttekening betreft de ruimtelijkheid. Ik vind het een paradox. Enerzijds hoor je alles van de opnameruimte terug -- alle nuances zijn waarneembaar en zijn zelfs tastbaar! Anderzijds ervaar ik minder dan ik zou willen het omhullend vermogen, dat voor mijn gevoel automatisch samenhangt met goede ruimtelijkheid. Wellicht heeft dit te maken met het gegeven dat ik als luisteraar in een soort ruimte-in-een-ruimte plaatsneem. De tent waar je in zit is namelijk aan vijf van de zes zijden afgesloten van de rest van de ruimte; alleen de voorzijde is open. Het geluid komt beslist binnen in de tent, maar geeft me het idee dat het er niet werkelijk buiten staat. Niet rondom er omheen dus. Ik mis aldus aanwijzingen op het punt van ambiance en omvang van de opnameruimte. Misschien is dat ook een vorm van conditionering, omdat verreweg alle ruimtes waarin muziek wordt beleefd die ambiance in de vorm van reflecties bij mij als luisteraar terugbezorgen. Het is dus een paradox; ik beweer niet dat het ene goed en correct is en het andere niet. Het is eerder een beetje bevreemdend om de ambiance deels te missen. terwijl je toch alle ruimtelijke informatie wel degelijk hoort en beleeft! Ziet u de paradox?

Wel, er is geen twijfel over mogelijk dat er hier bij Jerry sprake is van een in alle opzichten bijzondere en complete luisterervaring. Eentje waarvan ik bovendien durf te zeggen dat je 'm niet op heel veel plaatsen zult kunnen tegenkomen. Wie bereid is om conditioneringen en vooropgezette meningen opzij te zetten zal merken dat hier moeiteloos muziek ondergaan en beleefd kan worden. Wie enigszins het vermogen heeft om zich lichamelijk te ontspannen kan een muzikale luisterervaring ondergaan die misschien nooit eerder zo werd beleefd, omdat op deze plek zowel de muzikaal-technische zaken als de psycho-akoestische parameters volmaakt samenvallen. Nu kan dan eindelijk duidelijk worden wat het betekenen kan om meegevoerd te worden door muziek en de boodschap daarachter, zonder dat dit ook maar enige moeite en inspanning kost.

Confronterende en tegelijk intieme weergave dus... op een prettige en aangename wijze...
Bedankt Jerry!
« Laatst bewerkt op: 27 april 2012, 14:39:48 door ThingMan »
... on an Electrospective Odyssee.

*

groovy.

  • ******
  • 11226
  • Looking for fun and feelin.
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #1 Gepost op: 27 april 2012, 15:09:04 »
Prachtig verhaal Thingman.
Petje af voor het verwoorden van je ervaringen met en bij Jerry.
Ik kom niet verder dan het klinkt heel goed :angel:
Ik beluister zijn set regelmatig maar zo gedetaileerd beschrijven is een gave denk ik.
Mooi dat jullie elkaar weer gevonden hebben.

Lenco l78 widebody 12 inch DV.  Lenco 88 Micro-Seiki cf1.  Luxman l507s. Elipson 1404.  Elipson 1704. Rodec sm200.
Elementen.At12s-Goldring Eroica-At-f5occ.
Satin 117g. Tapedeck Akai 201d. Cassettedeck Jvc dd5. Sme 3009. Burn & Jones super 90 mk2 tonearm.

*

B. Gehakt

  • ******
  • 7304
  • Ik post niet op woensdag.
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #2 Gepost op: 27 april 2012, 15:32:57 »
Gaaf verslag. Daar gebeurt echt iets, zoveel is duidelijk. 8)

*

Puls

  • ******
  • 1179
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #3 Gepost op: 27 april 2012, 17:26:04 »
Thingman, ik heb ook de eer gehad om bij Jerry te mogen luisteren en herken een hoop dingen uit je verhaal. Wat betreft het laag, dat vond ik juist wel mooi en doortekend. Misschien een verschil in referentiekader, ik ben gewend aan een stel 'lompe' TL's  ;D. Leuk om te lezen dat jij ook een Scylla versterker hebt gehad. Heb zelf al een tijdje de 70S.
LS Impulse 16 - Amp Scylla 70S  - CD Philips 371 Non OS - Phono Pre Rotel RQ-970 BX - DT Sansui SR 525 / AT 120- Technics SL-D3/DL-160

*

Niemand

  • ******
  • 20687
  • geluid sja ook ,maar muziek maakt het zeker
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #4 Gepost op: 27 april 2012, 17:38:11 »
Gaaf verslag. Daar gebeurt echt iets, zoveel is duidelijk. 8)
Dat (overigens erg mooie)koptelefoon idee had ik dus .

 

*

ezo

  • ******
  • 5102
  • je luistert altijd naar de zwakste schakel
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #5 Gepost op: 27 april 2012, 18:13:36 »
@ thingman wat een geweldig verhaal :-*

Zelf ook twee keer bij jerry wezen luisteren , het is inderdaad heel bijzonder en je verwoord hebt heel mooi
Het kon mij niet echt bekoren , al hoewel het de tweede keer duidelijk beter was als de eerste keer.
De in het hoofd projectie vond ik erg vervelend later was de balans veel beter , maar indrukwekkend was het zeker, de vraag is alleen of je er naar zou willen bLijven luisteren .
Baanbrekend is het wel wat jerry doet , en je kan mooi horen wat al die demping te weeg brengt .
Gr. Ezo


Pl. Dual 701 Stylus
cd sony X505-es mod---vv vMca220 mod
ev vM 2x pa333mod ---tony gee-extremon mod
http://rateyourmusic.com/collection/ezo/visual/

*

A. Buys

  • ******
  • 2513
  • thuis bij de buis
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #6 Gepost op: 27 april 2012, 18:27:46 »
Mooi verhaal Thingman.

Ik heb ook eens mogen luisteren bij Jerry en herken veel van je opmerkingen, bij Jerry zit je nagenoeg puur naar de opnameakoestiek te luisteren, persoonlijk denk ik dat alles nog meer op zijn plek valt als de tweeter 1dB-tje getemd wordt. Het laag zal dan ook wat steviger doorkomen. Het geheel doet idd aan als een koptelefoon, maar dan helaas wel één met een heel kort snoertje, want veel bewegingsvrijheid krijg je niet, het wegbewegen van de hotspot wordt direct afgestraft in de geluidsbeleving.

Een erg geslaagd en bijzonder experiment, van een zeer aardige kerel met véééél verstand van zaken.    8)
|         |        |       |      |     |    |   |    |     |      |       |        |         |

*

chansig

  • ******
  • 10438
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #7 Gepost op: 27 april 2012, 19:02:11 »
Net zoals Groovy kom ik niet verder: Mooi hoor. Zowel qua geluid als jouw verhaal/ervaring.

Gr Hans
Dutch & Dutch 8M, Sonos, SPL min Phonitor, ZMF Blackwood

*

a.b.

  • ******
  • 8290
  • Weest allen vrolijk en blij, hup, hup, hup ook gij
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #8 Gepost op: 27 april 2012, 19:35:36 »
mooi verhaal! ik herken veel, ook je ambities.

Adults with imaginary friends are just really old children

Never underestimate the power of stupid people in large groups ― George Carlin

*

Tdo

  • *****
  • 10608
  • Smurf?!
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #9 Gepost op: 27 april 2012, 20:09:19 »
Leuk verslag om te lezen en maakt (nog) nieuwsgierig(er) naar Jerry's set!  ^-^

*

dcyel

  • ******
  • 582
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #10 Gepost op: 27 april 2012, 20:50:19 »
Prachtig verhaal. Ook bij mijn aankomst deed de bel het niet doch wat je daar neerschrijft is ook mijn ervaring geweest.

Ik was gewoon sprakeloos achteraf en mij bijna een breuk opgedaan door thuis met de speakers heen en weer te schuiven. Doch wat je bij Jerry gehoord hebt bereik je zelf toch nooit.
Dual CS-5000, Jerry- Yamaha CX/MX-1000,CX-1000/M-85,Pioneer PD-50k, Sony TC-K808ES,Onkyo T-4030, Shiit Bifrost, Pioneer N-70A, Onkyo C-S5VL,B&W DM6 recap Jerry, Boston Acoustics M350

*

Satch

  • ******
  • 9852
  • We need more cowbell.
    • Ongezond audioverstand
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #11 Gepost op: 27 april 2012, 21:42:25 »
Er zijn weinig verhalen die ik met zoveel plezier heb gelezen. Dank je wel Thingman. En Jerry natuurlijk.

*

Jerry

  • ******
  • 538
    • E-mail
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #12 Gepost op: 28 april 2012, 11:03:53 »
Mannen, bedankt voor de reakties, en zolang het spul nog zo staat opgesteld, is iedereen die nieuwsgierig/geinteresseerd is, echt van harte welkom.
Pm maar, altijd goed.

Het is in Tilburg, hoop niet dat dat teveel een drempel vormt qua afstand. :)


@Toine : Geweldig zoals jij bevindingen weet neer te pennen, I tip my Hat.

En het was zeker een gezellig weerzien, na al die jaren .
Voor herhaling vatbaar.

Hoop echt dat alles goedkomt bij jou thuis, met de totale set en muziekbeleving, ben ook heel benieuwd tzt.

Groeten,

              Jerry

Electronen zijn voor mij een illusie, dus ook spanning en stroom....

The man who cannot occasionally imagine events and conditions of existence that are contrary to the casual principle as he knows it, will never enrich his science by the addition of a new idea...

*

Tjeb aKa Fleur

  • *****
  • 1263
  • Por mis Santos cojones!
    • E-mail
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #13 Gepost op: 28 april 2012, 11:16:40 »
Erg mooi verhaal, hierbij zijn geen foto's nodig...

Thx voor het delen hiervan. :)


*

mumsoft

  • ******
  • 2808
  • Breng eens een zonnetje onder de mensen
Re:Confronterende Intimiteit (luistersessie bij Jerry)
« Reactie #14 Gepost op: 28 april 2012, 11:21:21 »
x2

groet
Marc
Do re mi fa so la ti do
Geef om/aan muziek van nu!
Lekker hangen op de ...